Start-upper zijn. Vallen en opstaan. Op de website van de KvK las ik dat veel starters in het eerste jaar alweer stoppen. Nu was dat voor mij natuurlijk een ander verhaal omdat ik in het eerste jaar van mijn onderneming ook nog een part-time baan bij de overheid had. Maar nu aan het begin van jaar 2 is dat anders. Ik ga volledig voor mezelf werken. Geen loonslaaf meer zijn, 100% ondernemen. En laat ik eerlijk zijn; dat is best wel een beetje eng.

Het klinkt allemaal supertof en dat is het ook! Lekker rustig opstaan, ontbijtje, koffie en achter de computer op kantoor of de iPad aan mijn gezellige eettafel. Radiootje luisteren, plannetje maken voor de dag. Met de auto naar mijn afspraken toe en aan het einde van de middag gewoon lekker een biertje nemen en zachties aan wat gezonds gaan koken. Toffe gameprojecten maken en trainingen verzorgen. Ondertussen lekker nerden met verzamelobjectjes op internet, series en films kijken en een beetje gamen. Een beetje naar buiten staren terwijl de wind door de bomen waait. Heerlijke rust en alles zelf mogen bepalen.

Maar de vraag die je dan echt bezig houdt: heb ik wel genoeg opdrachtgevers straks om rond van te komen? En mag je het daar wel over hebben? Is de conventie niet dat je het alleen over de inhoud van je werk hebt, over de management-taal-hoepla, niet over de zorgen die je ervaart? En dat is precies hetzelfde ongemakkelijke gevoel toen ik stopte bij defensie en op een kantoor in Den Haag ging werken. Verandering is spannend maar je moet inmiddels ook een beetje vertrouwen op je eigen kracht. Ik kan dit! Toch? tOcH???

Mijn gezondheid liet me daarom helaas een klein beetje in de steek de afgelopen maanden. Maar zoals Voltaire ooit schreef: “Ik heb besloten te doen wat ik leuk vind, omdat dat goed is voor de gezondheid.”

En dat zette me aan het denken. Is dit niet precies wat ik de wereld wil brengen? Het afgelopen jaar las ik Reality is Broken van Jane McGonigal en geloof nu oprecht in haar verhaal; Hoe tof zou het zijn als de toffe avonturen die we in games en entertainment vinden, in ons dagelijks leven kunnen ervaren? Zou dat de wereld niet een stuk gezonder maken? Zijn we niet allemaal op zoek naar eerlijke verhalen?

Ik kwam erachter dat een belangrijk ideaal bij avonturieren humor en zelfspot is. Een spiegel die de waarheid raakt maar waar je wel om kunt lachen. En zo ga ik mijn avontuur aan! Met wat zelfspot en een grote lach! Eerlijk en gezond, of Superbetter zoals Jane zou zeggen!